“Megjithatë do të bashkohen”, në “Londra II”, mbase, në 100-vjetorin e Pavarësisë, Vlorë, 28 nëntor 1912, Tiranë, 2012. Janë moto për bashkimin e Shqipërisë në dekadën e dytë të këtij fillim shekulli, mileniumit XXI. Janë përpjekje dhe luftë e drejtë demokratike dhe publike mbështetur në dokumentet: “Platforma për Bashkimin e Shqipërisë Natyrale”
Çdo vizit imja në Shqipërinë mëmë, që nga shkurt-marsi i vitit 1972, e deri te kjo e këtyre ditëve në Tiranën milionshe, ka një kuptim jo vetëm freskie, ngjallje dhe ringjallje idesh, botkuptimesh, shtytje dhe fuqi për punë dhe aktivitet më të gjallë dhe më të fuqishëm për të ardhmën e kombit, gjeneratave dhe të atdheut. Takimet e mija me pjesën tjetër të intelektualëve të atdheut, përherë kanë patur karakter pune, interesi dhe zgjuarje kurreshtjesh për vazhdimin tim të interesimit jetik për të ardhmën e kombit. Konsideroj se më, me asgjë nuk duhet të veprohet dhe të punohet në fshehtësi, në ilegalitet të thellë, si dikur. Bje fjala si në vitet 1992-1993, 1995-96, 1999, apo 2008 dhe tani në vitin 2009. Rrugëtimin tim herë legal dhe herë në rrëzikë të madh illegal, tashmë e kam përfunduar. Veprimtaria dhe puna ime, tashmë është e përqëndruar jetësishtë në një luftë legale, transparente dhe në mënyrën më të sinçertë në angazhimin tonë maksimal, në luftën demokratike për bashkimin e kombit shqiptarë dhe krijimin e Shqipërisë Natyrale. Në takim më z. Koço Danaj, Drejtor i Institutit të Prognozave Rajonale , njëherit hartues i Platformës për Shqipërinë Natyrale në Tiranë,këtyre ditëve, këmbyem, ide, mendime dhe shkëmbyem shqetësimet rreth çështjes, veprimit dhe idesë imanente të veprimit të mëtejmë të aktivitetit, të cilin z. Danaj, tashmë e ka të shtrirë në veprim konkret me hartimin e Platformës për bashkim. Të përpiluar dhe të përgatitur në disa gjuhë botërore. Dokument, tashmë ka marrë udhë drejtë kancelarive botërore, i përshtatur dhe i përkthyer në gjuhtë respektive dedikuar bashkimit kombëtar.Kurse pjesa tjetër e Platformës, është duke u përgatitur të paktën në 50.000 kopje, më qëllim që të shpërndahet brendapërbrenda hapësirës shqiptare dhe në diasporë. Platforma në fjalë (një pjesë e saj), ka disa javë që gjendët nëpër agjensitë elektronike shqiptare; “Nëna-Shqipëri”, “Albaniapress”, “Dervina komerc”, Org. “Pashtriku”, “Shqipëria e Bashkuar” etj. Ideja dhe mendimi i “prerë”, se duhet bashkuar të gjitha organizatat, organizmat, lidhjet, grupet, kruzhokët etj, më një të vetmin organizëm politik, demokratik dhe diplomatik, më qëllim të sinkronizimit të punës dhe aktivitetit më të sinqertë, më të suksesëshëm dhe më të shpejtë, drejtë sëndertimit të Programit buron dhe shtrihet në Platformën për Shqipërin Natyrale, i cili për qëllim ka jetësimin e punës dhe aktivitetit në vepër.” Anulimin dhe hedhjen poshtë me fakte relevante historike, juridike dhe diplomatike të Konferencës së Londrës, të vitit 1913, në të cilën Konferencë, pa pjesëmarrjen e shqiptarëve në te, u bë ndarja e kombit dhe atdheut të shqiptarëve, Shqipërisë etnike – Natyrale. Të gjitha faktet relevante historike, politike dhe diplomatike, flasinë për një padrejtësi (fundamentale), të veprimit të kancelarive dhe pjesëmarrsëve të kohës, përkatësishtë vendimeve tepër të padrejta të vendimmarrsëve në Konferencën në fjalë. Prandaj, shqiptarët dhe shteti shqiptarë kurrë nuk ka festuar tjetër festë kombëtare, pos 28 qershorit të vitit 1912, vendosur sipas Kuvendit historik të Vlorës, të udhëhequr nga patriotët e shquarë, në krye me Ismail be Vlorën. Kurrë, nga populli shqiptarë nuk është pranuar ndarja e kombit dhe e atdheut kaq padrejtësisht. Një gjë të tillë, kurrë nuk e ka pranuar asnjë tubim, asnjë institucion shtetëror, organ apo organizëm shqiptarë në Shqipërinë e udhëhequr nga F. S. Noli, A. Zogu, E. Hoxha, por as tani në periudhën e tranzicionit “të demokracisë” etj. Ndarja e kombit dhe atdheut në Konferencën e Londrës të vitit 1913, është bërë spekulativisht, padrejtësisht, njëanshëm dhe me direktiva të fuqive të kohës, me çrast vendimet e asaj Konference diametralisht kanë qenë dhe kanë vepruar në dëmë të shqiptarëve. Të cilët edhe sot e kësaj dite, gjendën të shpërndarë, në 6 shtete në Gadishullin Ballkanik. Ide, këto, të cilat dhe për të cillat, biseduam me z. Koço Danaj, gjithashtu duke i analizuar të gjitha rrethanat aktuale brendashqiptare dhe ato ndërkombëtare. Mendoj se koncepti i formuluar në Platformë për krijimin dhe bashkimin e Shqipërisë Natyrale, është i drejtë dhe mirë i konceptuar, analizuar dhe i shkoqitur në aspektin konceptual, përmbajtësor dhe me klauzola fikse, të qarta dhe mirë të analizuara e të shpjeguara. Kurse çështja e aspektit historik të Shqipërisë së dikurshme etnike, në kufijt e saj para formimit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, qershor 1878, ka një dallim mes asaj periudhe dhe kohës aktuale të shtrirjes së popullit shqiptar në viset aktuale, të banuara në 6 hapësira të ndryshme shtetesh në gadishull. Përpjekjet që me Kosovën e çliruar në qershor të vitit 1999, të krijohet një komb i hibridizuar “kosovar”, heqja e flamurit, stemës dhe himnit kombëtar, dhe pranimi blanko i pakos së Ahtissarit, e ashtuquajtura marrveshja e Konçulit ajo e Ohrit, apo e Maqedonisë; “E sëmura e Ballkanit”, siç edhe është në të vërtetë dhe siç e quajti këtyre ditëve z. Bardhyl Mahmuti, dhe e një serë marrveshjeve tjera të parealizuara, të cilat popullin shqiptarë e kanë sjellur në një situate tejet të palakëmueshme labirinthi, duhet ndryshuar sa më pare aq më mire jo vetëm për kombin shqiptar. Në një ndarje dhe përçarje graduale, duke krijuar një të ardhme fare të papërspektivë. Të gjitha këto lloji “marrveshjesh” të pamarrveshjeje, hapësirën dhe popullin shqiptarë e kanë sjellë dhe mund ta sjellin në një “libanizim” të ardhshëm panshqiptarë dhe ballkanas”! Duhet të jemi koshientë, të vetëdijshëm dhe të kemi sens për kuptim dhe mirëkuptim, se çfarë do të thotë, të heqesh dorë nga simbolet kombëtare, nga emri dhe burimi i emërtimit shekullor të popullit shqiptarë, dhe të atdheut në tërësinë e tij natyrale. Çfarë përgatitjeje racionesh e kuzhinash të tjera, u përgatitën shqiptarëve për servim, pas një kohe relativishtë të shkurtër nga ky mish-mash!?. Këto dhe një mori çështjesh të tjera, nuk duhet munduar dhe shqetësuar, vetëm një grusht njerëzish, një grup kombëtarësh dhe intelektualësh atdhetarë të kombit kudo që janë. Por këto çështje, u takojnë të gjithë shqiptarëve kudo që janë, brenda hapësirës natyrale dhe jashtë në diasporë. Tashmë, idetë, mendimet dhe konceptet e z. Koço Danaj, autorit të këtij teksti, dhe i një mori personalitetesh, atdhetarë dhe demokratë të vërtetë, i kanë të qarta botëkuptimet, rrugët dhe trasimin e tyre nga Programi teorik, në realizimin e Platformës për Shqipërinë e bashkuar Natyrale në praktikë. Mënyra e shtruarjes demokratike të problemit para faktorit ndërkombëtar, për anulimin e vendimeve shumë të padrejta të një Konference nga “Londra 1”, e vitit 1913“, në “Londrën 2”, brenda këtyre dy-tre vjtesh, ose në kapërcyll të 100-vjetorit të Shqipërisë Londineze, është tepër imanente, me rendësi jetike historike diplomatike dhe politike, për kombin dhe të ardhmën e popullit shqiptarë. Së fundi;
Shqiptarët vetëm në një shtet të bashkuar mund të zhvillohen natyrshëm dhe të jetojnë me dinjitet si të gjitha kombet tjera. Është motoja dhe përafërsishtë titulli i librit tim të fundit: “Bashkimi kombëtar rruga e vetme e zhvillimit shqiptar” të posabotuar, të cilën jo vetëm z. Danaj e priti me një kurreshtje dhe interesim, mbase të veçantë. Kurse motoja dhe përshendetjet e z. Koço Danaj janë: “Megjithatë do të bashkohen”. “Dhe ne prapë së shpejti do të takohemi, këtu në Tiranë, Prishtinë, Tetovë, Shkup dhe prapë në Tiranë, po me të njëjtatë punë, detyra dhe qellime”. Takimin me z. Koço Danaj e përgëzuan dhe e përshëndetën në veçanti, z. Dr. Ibrahim Rr. Gashi, prof dr. Agron Duro, mr. Gani Pllana dhe personalitete tjera, duke uruar që kjo çështje madhore kombëtare dhe atdhetare, të kurorizohet më shpejt dhe me sukses të plotë, në favor të bashkimit të Shqipërisë etnike Natyrale. Pra njëherit të asaj që ka mbetur, për t`u ruajtur dhe mbrojtur nga asimilimi drastik kombëtar të ndarë në gjashtë shtete, katër prej të cilave në vijimësi, ushtrojnë dhunë, padrejtësi dhe asimilim të atyre që kanë mbetur pa u përfshirë në një atdhe