"Ne shpesh gabojme kur gjykojme vetveten krahasuar me te tjeret pasi injorojme informacionet kryesore. E ne fakt, ne me shume preferojme te krahasohemi me ata qe kemi perreth, sesa me standartet dhe vlerat reale. Edhe ne kete rast ne jemi te prirur te perqendrohemi te vetja, duke menduar me shume per cilesite e sjelljet tona, e duke nenvleresuar ato te te tjereve. Ne e shohim vetveten superiore ndaj te tjereve kur behet fjale per sjellje te kontrollueshme, por jo ne situatat jashte kontrollit tone. Keshtu psh. ne mund ta cilesojme veten me bashkepunues, e me pozitiv se te tjeret, por jo domosdoshmerisht me kreativ se ata. Ne gjithashtu priremi te besojme se zoterojme me shume tipare me shprehje te brendshme se te tjeret qe jane te ngashem me ne: thjesht besojme se jemi me te thelle, me te ndjeshem, me kritike ndaj vetvetes, por me pak llafazane apo agresive. Ne thelb, ne duket se nuk e marrim parasysh, apo e neglizhojme, mundesine qe edhe te tjeret rreth nesh kane po aq bote te brendshme te mbushur me mendime, frenime, ndjenja, emocione e pasiguri sikurse edhe ne."
A mendoni se e njihni veten tuaj shume mire apo shume pak? A ju ndodhe ndonjehere te beni sjellje per te cilat me vone i konsideroni si "humbje e kontrollit (ndaj vetvetes)"?
Psikologet vleresojne se te gjithe mendojme se jemi mbi mesataren, por kjo nuk mund te qendroje pasi, nese do te ishte keshtu, mesatarja ne kete rast nuk do ekzistonte. 