Psikologjia e Vdekjes

Kur njeriut i bie ne mend vdekja nga vetvetiu, apo ja perkujton dikush gjithsesi fillon te mendoje per te, te menduarit e saj e frikeson dhe shqeteson njeriun siq p.sh.m une tash duke shenu krejt kryt mu ka renqeth nga friga.

Kur njerezit vijne ne fund te jetes atehere fillojne te thone se koha kaloi shume shpejt dhe gjithqka ishte e kote.

Besimet e ndryshme njerezit i orientojne ne kerkesa te ndryshme. Dhe kjo duhet te pranohet si nje gje normale.

Baza Konceptive

Vdekja

Fjala vdekje ka kuptime te ndryshme si; perfundim, zhdukje....sosje.... e kunderta e jetes etj. "Vdekja eshte ndarja e shpirtit te njeriut nga koordinatat".

"Vdekja per njeriun eshtëe ajo e cila nuk ka zgjidhje per ndalim dhe nje fund i cili nuk ka ikje, nje pengese e deshires per te jetuar, ajo e cila ne vete ka friken dhe tmerrin."

"Veprimi i vdekjes ka kuptimin, perfundimi i jetes se kesaj bote dhe fillimi i jetes tjeter (ahiretit), vdekje, mevt, memat, exhel etj...

Vdekja eshte mos levizja e ndonje sendi, kalimi prej nje dere ne deren tjeter, pra mos ekzistimi ne kete bote. Nga ana fetare vdekja eshte ndarja e shpirtit nga trupi, kalimi nga bota kalimtare ne boten e amshueshme pra ne boten e pafund.

Siq shihet edhe vete fjala vdekje ka kuptime te ndryshme prandaj feja dhe shkenca ne lidhje me kete term kane supozime te ndryshme. Por ai qe me apo pa deshire eshte se vdekja eshte fundi i jetes largimi nga qdo send, largimi nga njerezit dhe me kalimin e kohes edhe i harruar nga njerezit.

Psikologjia e Vdekjes

Vdekja sa dhe vete jeta eshte teme dhe gje qe njeriu merret me brendesine e saj, ashtu si mendimet edhe pervoja e jetes. Nga ana e shkences vdekja hyn ne brendesine e pervojes. Ajo nuk eshte nje pervoje qe jetohet por nga jashte vezhgohet dhe eshte nje shkence objektive.

Punimet qe jane bere ne kete drejtim edhe pse nuk na kane dhene njohje te sakta, pervoja e jetes dhe vezhgimet qe jane bere ne kete drejtim e kane bere qe te kemi sa do pak njohuri, keshtu qe keto hulumtime kane ardhur deri me sot.

Hulumtimet qe jane bere ne lidhje me vdekjen jane bazuar ne traditat, ne fe, ne njohuri dhe te ngjashme.

Ne lidhje me vdekjen me se shumti hulumtime lirisht mund te thuhet se kane pasur filozofet dhe psikologet si ne te kaluaren ashtu dhe ne kohet e sotme.

Heidegger thote: "Shume nga obligimet mund ti dorezohen ndokujt tjeter kurse obligimi i vdekjes nuk mundemi t'ia dorezojme askujt".

Pasi njeriu nuk mundet qe obligimin e vdekjes tia obligoje dikujt tjeter dhe pasi qe e di se nuk mund ti iki asaj, ajo e shtyn ne nje krize.

Freojdi ka folur rreth arsyes se vdekjes dhe ka mbrojtur mendimin se njeriu ka dy arsye. E para (libido) arsyeja e gjinise dhe e dyta arsyeja e llojit te njerezve qe sulmojne, pra e llojit te arsyes se vdekjes.

eshte forca e jeteses, e kunderta e kesaj force eshte vdekja. Arsyeja e vdekjes eshte qe njerezit fillojne te besojne ne Zotin apo ne Zotëra.

Besimi ne Zotin, njerezve ua pakeson friken e vdekjes. Te gjithe ato sulmime qe e lene organizmin balle per balle me vdekjen ate e fusin ne mbrojtje dhe per.......................

vazhdimin e jetes duke i dhene shprese. Pra ne mes te ketyre dy arsyeve ka nje ekuiliber. Keto dy arsye mund te kalojne prej njeres ne tjetren. Nese ndalemi te shikojme nga kjo ane atehere mundemi lirisht te themi se qellimi i jetes eshte vdekja.

Pranimi i vdekjes gjithsesi e ben jeten me te qete dhe vdekja vjen ne shkallen qe mundet te pranohet me lehte. Pra keshtu Freojdi ne vend te pikellimit ka mbrojtur mendimin se duhet qetesim.

Ne lidhje me friken e vdekjes Freojdi thote: Frika personale e vdekjes, dhe frika e humbjes se organeve qe posedon njeriu jane shkaktare per friken e saj.

Nese njeriu eshte i lidhur shume pas kesaj bote dhe pas pasurise se saj frikesohet nga vdekja, bisedat rreth saj jane te pa deshiruara per keta njerez.