Poezi nga Zemra Kosoves

Ndëgjo zemrën time
po të thotë të vërtetën
se për ty jam gati
ta japë edhe jetën

Me pare e pa pare
du një vajz shqiptare
se parët i kamë vetë
atëhere jamë mbret

Hape zemrën dhe vajto
hape dritarën dhe shiqo
hape letrën dhe lexo
të kamë në zemër mos harro

Malli për ty zemrën ma kalli
eja te unë një puthje ta fali
puthja ime e ëmbël si qershi
kur të më puthish mua
e kupton fjalën dashuri

Moa qaj zemra ime
s'dua ti shohë sytë me lotë
ti me pate në dorën tande
po nuk dite mem mbajt

Në kalendar ditët si shoh
unë vdes e ti jeto
si nuk frigohesh prej perendisë
ka me të mallku zjarri dashuris

Dashuria është akullore
që zemrën ta freskon
por është edhe zjarr
që zemrën ta pervlon

Nëse ndahem nga ti
do të qaj ditë e natë
do ta mallkoj nanën
që me lindi pa fatë

Buzët ti afrova
zemrën ta dhurova
e di qe s'gabova
që në ty u dashurova

Do të puthi ëmbël
që gjatë të më kujtosh
nëse ndonjë herë largohesh
përsëri të më kërkosh

Ti më bën akull
ti më bën zjarr
ti po më mbyt
ti po më ngjall

Kur bisedoj me të dashurën
krejt i harrojë
pa ty nuk vdes
as s'mund të jetoj

Në këtë natë të qetë
fryen një erë e lehtë
e kujtoj të dashurën
por në zemër me vretë

Pse të dua kaq shumë
unë as vetë se di
ndoshta me kanë dehur
puthjet qe mi dhurove ti

Zemra po më qanë
shpirti po vajton
se larg Drenocit
Burimi po jeton

As tigri as luani
as deti as oqeani
as Drenoci në përgjithësi
nuk mund të me ndajn nga ti

Dashuria është detë
e ç'do kush mund të zhytet
por ai qe s'din te notoj
edhe mund të zhytet

Shyqyr që shkove
e qafen e thefsh
syt mos ti pafsha
e kurrë mos u kthefsh

Të dua të dua
deri sa të vdes
sa më do ti mua
përgjigjen e pres?

ç'ka donë me të thanë
ç'ka donë me të tregu
ç'ka donë më tepër
se fjalën të du

Dashuria fillon me puthje
e mbaron me lotë
ai që e ka provu
më nuk e duron dot

Nëse ke sy shiqom
nëse ke vesh ndëgjom
nëse ke shpirt sherom
nëse ke zemër dashurom

Fjala është fjalë
besa është besë
mos mendoni vajza
se dashuria është interes

Pa ty

Pa ty bota e humb kuptimin,
pa ty dielli e humb shkëlqimin,
pa ty dita më erësohet,
pa ty nata nuk kalohet,
pa ty ëndra nuk ëndërohet,
pa ty zemra më helmohet!!!

VETMIJA

Nëse je i vetmuar,
nëse je në mendime,
pyete zemrën tënde!
A e don zemrën time?
E kam një dëshirë,
është shumë e thjesht,
të isha afër teje,
tjetër s'kisha desht!

TRADHTARE!!!

Tradhtare fajtore
s'meriton të flas
por meriton përjetë
t'mallkoj e në fund të vras

si pate mëshirë
nga unë me u larguar
zemrën time të pa fat
rënd e ke tradhtuar

do të mallkoj për jetë
me lot të pandarë në sy
dhe kurrë s'do të harroj
këtë zezë e tradhëti

Për një çast
asgjë t'mos harroja
dhe ktë siguri në vetvete
të ngrirë ta mbroja

T'mos lija të keqen
t'më përpinte
t'mos e endja veten
në asnjë grindje

Kujtova se çdogjë s'do ndryshonte
por harrova se
pas çdo mendimi
një varg më ngrohnte

Desha t'mos harroja
t'mos e lëshoja
gjën e shkuar
dhe të ngelesha i verbuar

Zjarri që djeg çastin
më cënon jetesën
më bën të frymarrë
ndjenjën e largesës

Nje lengim buron nga shpirti
Nja ofsham qe skaperdihet
Mallengjim nder telefona
Babe e bir, me nuk po shihen

Baba fillon len amanetet
Qe s'arriti me gezu femijet
Larg larg pertej deti
Shpirti tij duke u perpelit

i renduar jam ne shpirt
Me merr malli shume per ty
Babe !T'lutem ma bej hallall
Qe s'arrita te gjej te gjalle

Jeta, hallet na larguan
S'na lane te rrimte te dy prane
N'mergim shume po vuajm
Malli na ka shkatru te'tan

Duke t'vajtu kam ndez cigaren
Shllunga tymi, me behesh ti
M'pershendet me fjal te ngrohta
me thua ,"Boll m'vajtove more bir"

Ah mor babe s'gjej fjal per ty
Me t'vajtu e me heq mallin
Nuk t'vajtoj se ti ke vdek
Po t'vajtoj vujtjet dhe hallin

Vdekja eshte ligj i natyres
dhe te gjith ne varr do t'shkojm
por vajtim i bejm vujtjes
qe nga anet tona eshte si zakon

Nje qiri sot per ty kam ndez
ne ate jete tu beft drite
shpirti jot tu ndricofte
e ne ketu ,na n'ndihmofte.

Lamtumire o jet edhe pse dashurine

sta mora.

Lamtumire o jet se do iki ne vetmi

aty ku jetojn njerzit ku as vet se di.

Lamtumire o endrra ime se kurr su bere ralitet

Udheve qe me sy mbyllur i di,
udheve ku s"kish shkelur njeri,
te kerkova, dashuria ime, me kot,
dimer, behar, neper diell dhe lot.

Nje natez m'erdhe nga thellesi e gjumit,
u zgjova ne ender si nga freski' e lumit.
Me gjemove si hije e zhveshur, lakuriqe,
me puthe, me nduke, pastaj qave dhe ike.

Te kerkova pas ketaj neper flete romanesh,
ne fershellimen e fyellit, cicerime livadhesh.
Te kerkova lart e poshte, u sfilita me kot,
kur te njoha aq prane, te kisha patur shok