Dhe e shpura ate tek lumi... duke menduar se ishte e virgjer
...por ajo qenkesh e martuar
Ishte nata e Santiagos
E sikur ta kishin bere me fjale... dritat e rruges zune te zbehen
e bulket nisen te kuqelojne
Matane qoshes se fundit, preka gjinjte e saj te fjetur
E ate çast mu hapen porsi heshtat, zymmylat
Kolla e fustanit te saj tingellonte nen veshet e mi ...
...Si copa te gjata mendafshi nga dhjetra gershere prere
Pemet u rriten pa mase, pa drita argjendi ne dege
E nje horizont...me qene lehte, tutje, shume large lumit
...Atje pas ferrave kallamave e gjembave
Hoqa tutje balten nen tufen e flokeve te saj
...Hoqa kravaten time...Ajo zhveshi rrobet
E une rripin e mezit e koburen
...Ajo pjeset e korsese
As lulet, as perlat nuk kishin lekure me te bukur
Edhe as me ate brillante , kristalet e henes nuk shnderisin
...Si peshqit e trembur, papritur, shkane nga une kofshet e saj
Gjusma te lare ne akull e gjusma te lare ne zjarr
... Ne udhen me te mire ate nate kalerova
I hipur mbi nje pele sedefi, pa uzengjine e kapister
...Si purre, nuk do t'i them te gjitha
çfare me tha ajo
Drita e mirekuptimit me ben mua te permbajtur
...Njollosur ate,me rere e puthje,e solla ate nga lumi
Tek sa shpatat e lilave fshikellonin larte ajrin
...Pastaj u solla siç jam, nje cigan i vertete
Sido qofte i dhashe asaj nje shporte te thurur
GARCIA LORCA
Per kenaqesine e te gjitheve qe do ta lexojne , po ju dergoje edhe linkun e kesaj poezie ne " YOU TUBE "
http://www.youtube.com/watch?v=h2pNZvFKuOQ