Po udhetonte Suhejl ibn Amru me gruan e tij...gjatë rrugës u shfaqen atyre paritur kaçakët e rrugës..dhe ua marrin gjithcka qe kishin prej ushqimeve dhe pasurisë..dhe cdo gjë...dhe menjëherë filluan hajdutët te hanin prej ushqimeve qe kishin vjedhur...
Suhejl vuri re se kryetari i hajduteve nuk po i shoqeronte ne ngrenie, dhe e pyet: -Perse nuk ulesh te hash me ata?!...
Ai i përgjigjet:- Une jam i agjerueshem...
U habit Suhejl dhe i tha..:- Edhe vjedh edhe agjeron?!!....
Ia ktheu hajduti:- Une e le nje dere midis meje dhe Allahut, sepse shpresoj qe te futem nga kjo dere ndonje dite....
Dhe keshtu pas 1 apo 2 vjetesh Suhejl e sheh kryetarin e hajduteve , ne Haxhxh qe varej ne mbulesen e Ka`bes , ishte bere i devotshem, dhe rob i nenshtruar i Allahut...
Hajduti e njohu dhe i tha: - E dija..se kush le nje dere midis tij dhe Allahut, do të hyjë nga ajo...
.
.
.Subhanallah
.
.
Mjer per ty nese i mbyll te gjitha dyert midis teje dhe Allahut az we xhel , edhe sikur te besh gjynahe te shumta...sepse ndoshta 1 dere qe ti le hapur, te shpeton...!
