sillem e sillem, nuk shof njeri. ne koken time shushuritin tinguj te ndryshem, ani pse nuk bezan askush. Kam nevoje per shoqeri, qe te shtrojme dhe diskutojme per tema te ndryshme, qe ta gjeje vedin aty ne mesin e te tjerve por, e shof se cili e shiqon interesin e vet dhe ik ne drejtim ku pak a shum i del diqka...! une prap mbes e vetmuar dhe i flas vedit: "Pse vall, Perendia me la te vetmuar, nuk e kisha merituar nje jete te ketille, kam nje zemer te pastert dhe nuk i mendoj askujt te keqen. Knaqem kur i shof njerzit te gezuar, perpiqem t'ju ndihmoj atyre qe kane nevoje, e qe une kam mundesi. pra, e bej nje apel per te gjithe, mos ju ktheni shpinden njerzve qe jane te vetmuar se, edhe ata jane rober te kesaj bote, por qe Zoti i ka lane ne meshiren e te tjerve. Me shum rrespekt, pershendes te vetmuarit, nga se i takoj asaj pjese te njerzve! l
Benachrichtigungen
Alles löschen
Poezi
1
Beiträge
1
Benutzer
0
Reactions
513
Ansichten
Themenstarter
Veröffentlicht : 01/02/2008 12:09 p.m.