Poezi per ty

Pergjithmon per Ty.. Ti ke lind per mua,ndersa "Une do vdes per Ty" Te fluturojm bashk ne qiellin e paster te dashurise... e cila pasqyron shpirtin ton te bardh.... ne ajer te tregojm mbrendesine e paster qe e kemi dhe qe duam tja kushtojm njeri tjetrit... E nesermja mban shpirtin qe ka sot Hyr ne mes te dashurise..... ne thellesine e saj dhe mos u helmo veshtro gjithcka qe ka mbrenda saj dhe terhiq shum gjera te mira per veten dhe ndjeju i lire, ndjeu i pa mposhtur prej saj dhe uroi dashurise shum te mira dhe sa me pak te helmoj shpirtra te bardh dhe te paster si loti... beje kete per te pa prekurit nga dashuria........ Lulja e zhytur ne dashuri do doja lulet te me perqafonjin e ta terheqnin nga une aromen e shpirtit e ta perdorin si eren e tyre qe njerezit e tjere ta shionin... Un larg teje Ti larg meje... Ti ke lind dhe do mbetesh per mua....edhe po qe se nuk do me takosh mua....do jesh qdo here ne mendjen time....dhe ne Zemren Time per gjithmone.

per ty hedh fjalet e mia ketu duke shprehur ndjenjen time ne fjale pa mbarim.Ti hape nje porte e cila ish kyqur ne dryrin e art, ku brenda ruhej nje lule qe akoma nuk kish arritur te thithte ajrin e paster te kesaj bote. E pikerisht kjo lule isha une. DHe ja ashtu papritmas ti erdhe nje dite e trokite ne porten time. Trokite me nje fjale bindese "TE DUA" , me nje flale qe rreshoi rreze ngrohese mbi mua, mbi ty. Pranova gjithcka por me me vlere ishte ndjenja jote, syte e tu qe me mbeshtollen prane vetes si nje oqean gllaberues. Dashuruam ,jetuam per njeri tjetrin,egzistuam dhe ishim te lumtur,Te dashuruar enderronim,shpresonim dhe i besuam dashuris sone Ishte gjithqka e imja ,ishte arsya e egzistimit tim,dhe kuptimi i jetes time,me thuaje se isha edhe une gjithqa per ty,gjithqka qe ti deshte,por ne nje qast rruga jone u ndal,shkuam ne rrug te ndryshme Pse? Pse? Une se di ,ndoshta ti e din me mire ,mbaje ne kujtim deri ne mbarim dhe kur te biej ne mend per mua shpalos ate kujtim dhe mendo ne mua ,ateher do te shifesh sa me ke lenduar,nuk me ke lenduar vetem mua por edhe veten sepse mrenda ne zemer te une ke qen pergjithmone dhe per tere jeten.