MUNDOHEM dhe mundohem
perseri gjumi sme merr
i njejti njeri me te njejtat mendime
i njejti emer per emrin tend
sonte si cdo nat zemer e vuajtur pse sje rehat
dhimbja e shpirtit me kaploj qe moti
por un vone e kuptova .
edhe sonte u shtrira ne endrren e pagjumsis
syt e lodhur shohin nje njeri ne gjum
o zot sa e njohur qe me duket kjo fytyr
athu vadh mos e kam par dikund
me duket se paska humber rrugen apo ndoshta kerkon dikend qe i ka humbur ju afrova aq afer sa qe edhe ngjiren e syve je pash
me kapi nje frige forca me lshoj dy syt e bukur loti i kaploj
ajo ishte ne endrren time pjes e jetes dhe e shpreses sime
po sma the bile nji fjal
po sme the e sme pyete pse qenkem ende gjalle
ah sikur endrra te ishte realitet askush sdo endorroje
NE VEND QE TE GJENI ARSYETIM GJENI RRUGDALJE