NËNA IME

NËNA IME
Nëna ime ka vetem një sy. E urrej atë…Ajo është vetem një trishtim. Ajo gatuante për nxënësit dhe mësuesit për ta mbajtur familjen. Një dit sa isha në shkollen fillore erdhi nëna ime të më përshendet. Isha i shqetesuar. Si mund të ma bënte këtë?! E injorova atë me një shikim të ashpër dhe ika jashtë. Të nesërmen një nxënës më tha: “eee, nëna jote ka vetëm një sy!“ Desha të plas nga inati. Gjithashtu desha që nëna ime të mos ishte më. Kështu që, po atë ditë u fjalosa me të duke i thënë:
“ Nëse je duke u munduar që të më bësh objekt talljeje pse nuk vdes më mir “
Nëna ime nuk foli asgjë!!!
As që u ndala të mendojë se cfarë i thash, nga hidhërimi që kasha. Isha i pa vemendshëm se si ndihej ajo…Dëshiroja të ikja nga shtëpia. Ashtu fillova të studioj shum deri sa më erdhi casti për të shkuar në Singapore në studime.
Atje u martova.
Bleva shtëpi.
U bëra baba.
Isha i lumtur me jetën time.
Dhe një dit nëna erdhi të më vizitonte. Ajo nuk smë kishte pare me vite të tëra, e po ashtu nuk i kishte parë nipërit e saj!. Kur ajo hyri në derë fëmijtë e mij filluan të qeshin me të. Bertita në të: Si mund të vish në shtëpinë time dhe të mi frikësosh fëmijt e mij!.
DIL JASHTË!!!
Dhe nëna ime e qetë u përgjigj:
“Oh më fal të lutem, sigurisht e kam gabuar adresen“. Dhe ajo iku menjëherë nga shikimi ynë.
Një dit më erdhi një leter për një takim shkollor, nga shkolla ku isha. Unë shkova duke e gënjyer gruan time, se do të shkoj në një udhëtim zyrtar…Pasi që mbarova me takimin në shkoll, sa për kuriozitet shkova në kasollën e vjetër të shihja. Fqinjët e mim më treguan se ajo kishte VDEKUR.
Unë as që derdha një lot për të!!!
Ata ma kishin ruajtur një letër që ajo ma kishte shkruar para se të vdiste…“ Djali im i dashur, kam menduar për ty tërë kohën… më vjen shumë keq që erdha në Singapore dhe i frikësova fëmijt tu…isha tepër e gëzuar kur ndëgjova se do të vish këtu në takim…mirëpo unë as që munda të ngrihem nga shtrati për të pare ty…Isha trishtim për ty sa ishe duke u rritur…e sheh…sa ishe ti i vogël kishe një aksident dhe ti e humbe njërin sy…si nënë që isha nuk munda të rrija dhe të shikoja ty duke u rritur me një sy…andaj…ta dhash syrin tim isha shumë krenare që djali im tani e shihte boten në vend timin me atë sy…Me dashurin time për ty…Nëna jote.

Resulallahu s.a.v.s ka thënë që ne duhet së pari ti bindemi Allahut, mandej Resulallahut s.a.v.s në cdo kohë, mandej duhet ti bindemi nënës, pastaj nënës, pastaj nënës dhe pastaj babait.
Falemenderimi I qoftë Allahut që jemi Musliman