Nga më të çmuarat e begative të Allahut, pas dhuratës së besimit e devotshmërisë, është martesa, begatia që Allahu ia dha njeriut, robit të Tij. Butësia, dëshira dhe mëshira janë pjesë e martesës, të cilat ndihmojnë në ecjen e jetës, të një jete të qetë, ashtu siç dëshiron Allahu i Madhëruar.
Dashuria në fenë islame ndahet në disa kategori, ku më e larta është dashuria për Allahun, Krijuesin e gjithçkaje, pastaj dashuria për profetin e Allahut, Muhamedin (a.s), dashuria për prindërit, bashkëshortët, fëmijët, miqtë etj. Por çfarë është thënë për dashurinë ndërmjet burrit e gruas?
Nuk gjen shprehje më të bukur për martesën se thëniet e Kuranit të lartësuar. Martesa lidhet përpara Allahut, duke i dhënë fuqi, siguri dhe një rëndësi të veçantë ruajtjes së besnikërisë. Këtë gjë pak e kuptojnë apo pak e ruajnë atë.
Kjo ndodh ngase shumica e të martuarve mendojnë se jeta martesore nuk është vetëm se shpenzime që kalojnë nga një kohë në tjetrën; një vështrim sipërfaqësor i ftohtë, ku lindin ndjenja të zymta apo ndjenja të vdekura që jetojnë me problemet e shumta, karakteristika këto që shikohen tek shumë familje, ku gratë jetojnë me zemra të thyera, sepse jetojnë me persona të mbyllur, që gëzohen me plagët e zemrave të thyera.
Nuk është e habitshme që të kujtojmë e të flasim rreth ndjenjave që lindin dhe e bëjnë atë të pastër e të çiltër e mund ta quajmë si ilaçin e zemrës për “dashurinëâ€
Our Lord! Grant unto us wives and offspring who will be the comfort of our eyes, and give us (the grace) to lead the righteous