Butesia shpirterore qetesia eshte gjuha e zemres. Nuk i nevojitet asnje perkthim.
A ka nevoje te flitet ?
Ne te vertet, zemres nuk i nevojitet te flas. Vete trokitjet e saja te bashkojne me gjithe kreacionin.
Kur mendja llomotit, zemra seshte plotesisht e hapur.
Mendja fajson vete neve apo dikend tjeter, apo ankohet “svlej asgja”.
Apo thote se dikush tjeter nuk vlen. A po e shihni kete ?
Mendja gjithnjë oscilon:E hidheruar eshte per shkak te dikujt tjeter apo per shkak te vetit, e hidheruar per shkak te kaluares, duke vuajtur per te kaluaren apo eshte e shqetesuar per te ardhmen.
Mendjes nuk I pelqejne gjerat e thjeshta. Ajo deshiron te gjitha ti komplikoje. Dhe duke vepruar keshtu, mendja nuk e lejon zemren te jet e paster, e thjeshte dhe natyrale.
Egoja ka si natyre qe gjithmon deshiron dicka te veshtire dhe te komplikuar. Mirepo zemra eshte e kundert me egon; ajo eshte e thjeshte, e paster dhe natyrale.
Zemra yte nuk mund te gjeje asnje gabim te askush. Nuk mund te fajsoj ty, sepse kur hapet zemra, hapet pafundesia, Perendia.
Nese je zemer-hapur, ateher askend s’mund ta fajsosh, sepse gjithkend e sheh si pjesë te vetvetes. Atehere kur nuk e shfrytezojme aftesine tone te jemi ne veti, kur nuk vetedijsohemi, ateher mendja gjithnje ankohet (shetite).
Ekzistojnë vetem dy zgjidhje: Mund te jemi falenderues apo te vazhdojme me ankesa. Ska asgja ne mes te ketyre dyjave. Duhet te zgjedhim njeren apo tjetren.
Kur jemi falenderues, nuk mund te ankohemi.
Kur ankohemi, sigurisht qe smund te falenderojme.
Mendja ankohet per ate qe e ka dhe ate qe se ka.
Shume te vetmuar ankohen (ju vjen keq) qe s’kane mundur te gjejne partner te përshtatshem.
Mirepo, poashtu shume njerz te martuar ankohen se e kane pasur shume me mire kur kane qene te vetem.
I punesuari ankohet sepse i duket puna qe kryen e veshtire (shume e rende) dhe me shume strese.
I papunesuari ankohet qe s’ka pune.
A po e shihni kete ?
Nese bene vape e madhe, mendja ankohet duke thene: ’Oh, eshte teper nxehte’
Nese bie shi, mendja ankohet poashtu, duke thene: ‘U po bjen shi’
Personi i cili ka deshire te ankohet, mund te ankohet (lirisht) ne cfardo situate.
Kur ZOTI krijoi njeriun, njeriu i ankohej per qdo dite per qfardo imtesie, duke u ankuar per gjitheqka. I lutej zotit te vinte, mirepo kur ai vinte, njeriu i thoshte: ‘Qka erdhe tani, eja me vone. Ke ardhur shume heret’.
Nese ZOTI nuk vinte, njeriu ankohej perseri duke thene: ‘Sa here te kam thirre, ti je vonuar’.
ZOTI me te vertet u lodh nga keto ankesa dhe vendosi te ik dhe te fshihet, gje qe nuk ishte aq e lehte. E dinte se njeriu do te shkonte edhe ne Hene per ta gjetur.
Keshtu duke ikur takoj nje te menqur, i menquri i peshperiti zotit ne vesh: ‘Fshehu ne zemren e njeriut. Njeriu kurre nuk shkon atje’.
Qe nga ajo dite, ZOTI, fshihet ne zemrat e njerzve. Kushdo qe shkon atje s’do te ankohet me! Do ti ndalen ankesat.
Atje-ketu nje prej nje million njerzve shkon ne zemren e vet dhe e gjene ZOTIN. E kur njeriu e takon ZOTIN ne zemren e vet, ankesat marrin fund.
Ne e adhurojme te kaluaren. Gjithnje e falenderojme te kaluaren dhe e ngrisim lart ne qiell. Ose e zmadhojme diqka qe eshte larg e qe smund te arrijme. Mendja ndihet mire me ideale dhe sende te larta.
A po ju duket interesant, apo jo ?
Kur njeriu shikon larg ne te ardhmen apo ne te kaluaren, ai ne ate moment nuk e dallon ZOTIN ketu, tani, ne te tashmen, ne zemren e vet.
Ne mendojme qe ne te ardhmen, kur te shkojme, kur te vdesim do te takojmë ZOTIN. JO! ZOTIN duhet gjetur ne zemren tone, e per kete nevojitet te dihet gjuha e zemres.
GJITHCKA eshte ZOT-i. Ne bote nuk ekziston asgja, pervec Zotit. Nese nuk deshironi te perdorni fjalen Zot, mund te thoni Energjia ose inteligjenca.
Baza e Kreacionit gjendet ne qdo gje (ne krejt) qka ekziston. E ajo eshte vetem nje, nje diell, i cili mund te shifet prej qfardo dritareje.
Shum profet kan ardh dhe shkue nga kjo bote. Te gjithe ata kane qene si dritare. Ne kete dhome shihni kater dritare. Nga secila dritare mund te shifet dielli i njejte, qielli i njejte. Ai diell pas murit eshte i njejt si ai i pari pas dritares.
Zoti eshte ne te gjitha, poashtu edhe ne qen, mace, drunje, flete, bubreca – ne gjithqka te krijuar. . Ne gjithqka.
Permes dritares nuk mund qe te mos shohesh sepse dritarja eshte aq e tejdukshme. Ate dashuri – ate dashuri dhe ate qetesi atje ska mundesi mos ta shijosh. Nuk mundesh mos ta shohesh fuqine e ekzistences. Krejt eshte nje.
QETESIJA
Qellimi i fjaleve, i te gjitha fjaleve qe i perdorim, i gjithe asaj qe flasim, eshte te arrijmë qetesine dhe dashurine ne zemrat tona.
Wow...Shenim_sherim per shpirtrat e trazuar, per zemrat e lenduara dhe mendjet e bllokuara.
Te lumt Engjellushe.
Kur njerzit nuk me kuptojn Une nuk shqetsohem, Une filloje te shqetsohem kur nuk arrij ti kuptoj njerzit!