Një histori e vërtetë miqësije

RONDIDI

RONDI

RONDI

Flm Sena dhe ty nje

RONDIDI

uawwwwwwwwwwwwwwwwwwww rrespekttttttttttttttttttttt pa text kam mbet me

ket
shkrimmmmmmmmmmmmmmm

Flm shum pejanka dhe une beso njejt mbeta i habitur

merre dhe nje kafe nga une

:respekt:

Një histori e vërtetë miqësije

Diku në një qytet bregdetar, kishte dy shokë që duheshin aqë shumë saqë mund të sakricifonin gjithëcka për njëri-tjetrin. Ishin njohur gjatë studimeve universitare dhe kishin qëndruar në të njejtën shtëpi. Njëri prej tyre dukej si më kurnac, kurse tjetri shumë bujar.
Vjen një ditë që shokut kurnac i ishin prishur punët e biznesit. Asnjë përpjekje nuk ndikonte në përmirësimin e punës së tij. Shkon tek shoku i tij bujar dhe i kërkon që ta ndimoj me një shumë të caktuar hollash. Miku i tij nxorri c`kishte dhe ia dhuroi me shumë deshirë. "Urdhëro vëlla, gjithcka kam le të jetë e jotja", i tha dhe ashtu u ndanë.
Shoku që nuk kursehej për asgjë, tashmë ishte fejuar dhe priste që së shpejti të martohej. Miku i tij kurnac vjen dhe e fton për një kafe. "Dua të
të them dicka shumë të rëndësishme, por nuk e di se si", i tha ai.
Të ketë vallë më të rëndësishme se miqësia jonë?- ju kthye miku bujar.
Dëgjo vëlla, mua më pelqen shumë e fejuara jote, prandaj edhe dua të martohem me të, tha ai duke e ulur koken përdhe.
Pas një qetësije të dyfishte, miku bujar u mendua gjatë dhe nga dashuria që kishte për shokun e tij, nuk ia refuzoj atë.. "Le të bëhet ajo që thua ti",- i tha dhe kështu u nda nga e fejuara për të bërë të lumtur mikun e tij.
Kalojnë dy tre vjet dhe punet e mikut të mirë po shkonin keq e më keq. "Të shkoj të kërkoj punë tek miku im", tha ai me vete. "Ai duhet të më ndimoje patjeter", vazhdoi ai. Kur trokiti në porten e mikut të tijë dhe i kërkoi punë, c`të shikonte e c`të dëgjonte. "Nuk kam si të të ndimoj"- i tha ia dhe ashtu e përcolli deri në fund të sokakut.

I miri i merzitur për atë që kishte ndodhur, nisi të mendonte sërisht pozitivisht. "S`ka gjë, nuk dihet si i kan ardhur puët, randaj edhe nuk më ndimoi dot", tha me vete.
Kaluan disa ditë dhe djali bujar takon në rrugë një burrë të vjetër e të sëmurë. Dukej që atij po i afrohej vdelja. E merr, e con në shtëpinë e tijdhe e ndimon dhe e përcjell deri diku, ku mund të gjente shtëpinë e tij. Pas disa ditësh ai tashmë kishte vdekur. Një avokat troket në derën e shtëpisë së djalit bujar dhe i thotë që plaku të cilin kishte ndimuar kishte qenë shumë i pasurdhe se i kishte lënë atij të gjithë pasurinë që kishte.
Kalojnë dit e jave dhe djali, tashmë i pasur, merr një shtëpi pranë asaj të mikut të tij. Një ditë, teksa po kthehej në shtëpi, pranë portes takon një grua të lodhur e të sëmurë që i kërkon dicka për të ngrënë, pasi ishte shumë e uritur. Djali e merr në shtëpi, e ushqen dhe duke qënë se jetonte vetëm i kërkon asaj që të qendronte me të. "Ti merru me punet e shtëpisë dhe me gatimin, kurse unë shkoj në punë e vij. Këshu as ti nuk mbetesh rrugëve, as unë nuk vuaj nga këto gjëra", tha ai. E moshuara pranoi me knaqësi.
Pas disa kohesh gruaja e kthyer në një nënë për djalin që e kishte ndimuar aqë shum, i kërkon atij që të gjej një vajzë dhe të martohet. "Në fakt edhe unë kam menduar por nuk më ka dalë ndonjë njeri i përshtatshëm përballë", thotë djali.
Gruaja i propozon që të martohej me një vajzë që e njihte nga afër. Dy të rinjtë njihen dhe më në fund vendosin të martohen. Erdhi koha për dasmën dhe të riut bujar i duhej të mendonte për të ftuarit. Siso që punet kishin ardhur, atij i duhej të ftonte edhe mikun e tij të vjetër. "Miqësia jonë duhet të jetë më e fortë se keqardhjet.Prandoj do të ftoj edhe atë në kët ditë të lumtur timen.", mendoi dhe i dërgoi ftesën.
Në ditën e dasmes, dhëndrri dhe nusja dukej se ishin më të bukur se gjithkush tjetër. Lumturia dhe gëzimi pasqyroheshin nga sytë e tyre. Në një salon të zbukurimit mjaft këndshëm, u futen nën shoqërinë e duartrokitjeve të të ftuarve. Nisi muzika dhe të gjithë po argëtoheshin më së miri. Dhëndrri, merr mikrofonin dhe nis të shpjegojë historinë e jetës së tij.

-Një herë e një kohë, kam pasur një mik për koke. E doja shumë, madje mund të jepja edhe kokën për të. Një ditë, kur punët i shkonin më së keqi, më kërkoi para dhe i dhashë gjithcka kisha. Një ditë tjetër, më kërkoi të fejuaren që e doja aqë shumë. I mërzitur i dhashë, i dhashë dhe atë, sepse ne ishim miq, e donim njëri tjetrin dhe nuk duhet të ketë ndonjë gjë që na ndante. Pas disa kohësh, kur unë isha në gjendje të keqe ekonomike, ju drejtova atij dhe i kërkova punë. Nuk më dha, madje edhe me një zë të vrazhdë gati sa nuk më përzuri. U mërzita shumë, por përseri nuk mund të mendoja keq për të, ishte miku im i shenjtë.

Pas këtyre fjalëve, miku kurnac, me sytë e përlotuar merr mikrofonindhe nis të tregojë"

-Një herë e një kohë edhe unë kisha një mik për koke. Kur punët nuk më ecnin sic duhet, i kërkova ndimë dhe më dha gjithëcka kishte. Më pas i kërkova edhe të fejuarën dhe edhe atë ma dha. Arsya së pari i kërkova të fejuarën, ishte se ajo vajzë nuk ishte e duhura për të. Ajo ishte një grua e pamoralshme. Në këtë mënyrë, shpëtova mikun tim të shenjtënga ajo grua jo e denjtë për të. Një ditë kur punët nuk po i shkonin mirë sic duhet, miku im erdhi dhe kërkoi punë nga unë. Unë nuk i dhashë dicka të tillë, pasi nuk mund ta urdhëroja atë që të bënte dicla në atë ambient.
Ndërsa, burri i moshuar që miku im takoi në rrugë, ishte babai im. Im atë ishte ne prag të vdekjes dhe unë e dërgova pranë mikut tim. I kërkova babait që të gjithë pasurinë që kishtet`ia linte atij. Kurse, gruaja lypsare që i erdhi në shtëpi, është nëna ime. E dërgova atë që të kujdeset për mikun tim e ta ndimonte që të kalonte një jetë sa më të qetë. Ndërsa vajza me të cilen miku im po martohet, është motra ime. Unë e binda atë që të martohet me mikun tim.
Të dashur miq ne jemi miq të tillë!

Sa mire eshte kur Ti ben dicka per dike.....Edhe nese nuk ta mban mend (lendohesh eshte normale)se paku ngushllohesh me ate se Ti bere dicka qe eshte me mire nga ajo ""s'bera asgje"

Shumeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee shumeeeeeeeeeeee shumeeee tregim i mire dhe domethenes.....