Mirdita…Uluni!”….me tha Nena e asaj Qikes, për te cillen e kisha Vizitu atè Fshatè te vetmuar. Ishte shum ftofte, Mbremje Dimri, dhe mua me kaplonte një ftohtesi, ne ter Trupin kur e shikoja ne Sy, at Nenè te varfun, ate Nené me Shami mby Kokè dhe Kule Kosovare.
“Ti Vajz…qka ta mbushi Mendjen me ardh te unè, a nuk ke degjuar qe un jamè një Grua e tmershme, a nuk ke degjuar qe Vajzen e kam te lujtun Mendsh???,” me tha me veshtirsi Nena Plakè duke ma ofruar një Gotè me Ujè te ftoftè.
“Loke”, i thash….”Unè kam degjuar për ketè Rast dhe jam ardh, për me nda Lendimin e Vajzez te juaj dhe për te ndihmuar”
Ne at Moment u degjua një Za vajtues…një Za sikur i një Femijut, por nuk ishte Femi…Ishte Vajza e Lokes.
Lokja u ngroh ne Kembè, dhe me gutsi u ngrit ne Katin e Dytè…dhe për 5 Minuta nuk u kthya, Kur u kthy...Zani Vajtues u ndal, dhe Lokes i rrodhen Lotet dhe Njersa nga Fetyra, kurè u ul pran meje.
“Loke, nuk kamè ardh me Qellim te keq, por kam degjuar qe kerkoni Ndihmè, dhe për te ndihmuar me duhet ta di, se qka ka ndodhur, prandaj edhe Fshatartè te tjer, dot ju lanè te qet.”
Lokja nuk ngurroj, filloj te tregoj Storien e Jetes…Storien e asaj Vajze te Qmendur….
“ Nukè harroj kurrè at Dité kur Vajza ime erdhi nga Shkolla...Ishte shum e shqetsuar, Filloj te Vallzoj, bejke Shaka, me Puthi 10 her, me shikoj ne Sy dhe me tha: NENÉ JAM DASHURUA, EDHE AI ME DON MUA, NENÈ ME KA THAN SE ME DON !”
Ato Floktè e saj te Gjata, te Zeza, Syri i saj qe shkelqej vetem si një Yje ne Terr. Kjo ishte Vajza ime. Te gjith e adhurojshin, te gjith. E sot Vajza ime esht mbyllur ner Dry, Mendon se e ka Femiun Gjall, mendon se e ka Burrin afer…Nuk i ka.
E kishte Kohen e veshtirè, ishte e re, Sa i mbushi 19 Vjet….Ne at Kohè rrallè najkush ka shkuar ne Shkoll prej Vajzave, Rrall najkush e ka pas Shkollimin ne Mende. Ajo Ka pas qef mu ba Mjeke. Dojke me Sheru. E Sot esht e Smutè, spo mun e sheron kush.
Sa e bukur qenke ti, a je e Martume ??? “
Mua me erdh keq nga ajo Grua se e pash qe edhe Ajo i kish Problemet Psiqikisht, dhe ju pergjegja qe nuk jam as e Martume as e Fehjume.
Lokja Vazhdoj.
“Problemet nuk kishin te ndalur me….Vajza ime u takua pa nda me atè Djalè, ai nuk ka qenè e Shpisè te keqe, por ka qenè Tradhtarè, dhe e kam ditur prej Fillimit, por kujna mi than ? Kujt qe Vajza ime ishte e Qerruar pas ti ?
Me gjithate Burri im, nuk lejonte Lidhje me at Djalè. Por Vajza joné kishte qenè e vendosur, dhe esht shum Kokefort, askush smundet me ja mbush mendjen.
Vazhdoj me at Djalè, Vazhduan Problemet…..
Por Familja joné leshoj Pe, e martuam Vajzen 20 vjeqare. Shum herè e kujtoj kur shkoj Nuse, e kam dit qe e don Burrin e vet, Por nuk e kam ditè qe ai do te behet Katili i saj.
Katil kish qenè…Katil I ….
Por me beso ti Vajzè e bukur, qe Zoti i ka parè te gjitha…..Por nuk ja ka kthy ati, por Qikes time…sepse Ajo u kan Ai, Ajo pa ate nuk ka egzistu, as nuk egziston sot, si po e sheh edhe vet.
Ka pas shumè probleme me Vjehrri, Vjehrra e saj ja ka nzi Jeten, ja ka ba Burgè. I ka lan Studimet, Shkollen te gjitha….e ka dorsu Jeten e vet, për me jetu për Burré. një ditè Baba e muar vesh, qe ai prapé e ka tradhtu….Prap…sepse e kishte tradhtuar 3 her me paré….Vajzen tonè….Vajzen tonè Hastret. Vajza qe ishte ba Nenè, kishte Djalé. Djali si Rrezja e Djellit. I Biri i te poshtrit, Por edhe i Biri i një Engjujt.
Nga Stresi i kontrolluar esht nisur Burri im dhe shkoj tek Shpija e Dhandrrit….por nuk e gjet aty. E gjet vetem Vajzen tonè….te vetmuar me Lot ne Sy….Ne at Moment me duket se e ka humb Kontrollen….e ka kapur Pushken dhe u nis për ta gjetur Dhandrrin.
E Gjeti….Por e beri qe mos te mu gjind ma kurrè….Unè vet nga Burri im nuk di, se si vdiq…vetem e di, qe me 2 Plumba e ka qellu Dhandrrin tonè, e një Plumè ja ka dhan vetit ne Kokè. Gjenazet naj Pruri Djali jonè i madh….Dhe Luft e Malltretime kan qenè prej asaj natë ne Jeten tonè te regullt. Vajzen deshen me ma mbyt. Djalin ma mbyten për te mar Hakè. E ika vajzen me te gjitha Forcat e mija, dhe u vendosum ne ket Fshatè, ku Problemet nuk muren ende fund. Jo këtu ja filluan me teper.-.“
Filluan te me rrjedhin Lotet nga Faqja….. Lokja u ngroh për se Dyti, dhe unè u tremba perseri kur e degjova ate Za te Trishtueshem. Ishte prapè Ajo….qe qante….
Sapo u qetsova Lokja erdh….dhe vazhdoj
Lokja vazhdoj tregimin « këtu u degjuan Fjaltè qe u fliten për ne….edhe pse Vajzes toné nuk i takonte Faji….Ai i ka pas Fajet e kjo ja ka kthy me te miren, edhe prapè Vajza ime mbet Fajtore ne te gjitha, dhe u denua Perjetsisht.
Vajza ime prej nga Dites qe u vorrosen Dhandrri edhe Baba esht e Shokuar, nuk u kthya kurrè ne Bot reale….esht lujtun mendsh, e ka humb Burrin qe e deshti me gjith shpirt…edhe e humbi Baben qe e edukoj, qe e perkrahi edhe qe ja mbyti Burrin….
Beba joné kishte qenè ende si Rrezja…..deshti te rritet edhe pse Nenen e vet nuk e kishte me mend me ne ket Botè.
Sapo i Mbushi 8 muaj, dhe u benè 2 muaj e Vdekjes ne Shpi tonè, Vajza ime u dorsua nga Forca, dhe për një Moment u ligshtua…..
Nukè di si mundesha edhe unè te la vet me Bebè, por as unè nuk isha mè e Re, krejt Punèt veten u desht ti bej….dhe ne një Moment Vetmije, Vajza e kishte kapur një Jastek, dhe e kishte Mbytur Beben ne Djepè…..Prandaj e gjeta duke e perkunur……lujtun Mendsh…duke kenduar Kengé te Femijeve. Sot mundem te ju tregoj me mè shum Force, por ende Dhimbja esht fell ne Zemren time, kur e pash Nipin timé te zverdhur dhe te vdekur ne Djepé.
Dhe Vajza ime afer aty…e perkunte,…sikur te ishte Grua….sikur te ishte Nenè….
Nipin e Vorrosa vet……esht aty…ja ku e ke Vorrin….te Dera e Shtepisè….nuk kam mujt me vorrosè me lerg…se deshta te ta kem afer….
E Vajzen time e kam te ngujuar ne Dhomè…shpeshher del te Dritarja dhe shikon ne Oborré, shikon Boten qe jeton, vetem Ajo e vdekur.
Shpeshher kendon Keng te Marteses- kur shkoj me i dhan Buké, i kendon Kengt e Nusrisè, i kendon Kengt qe ja kendoj Djalit te Djepi…..Kengt qe ja kendoj Baba kur ishte Femi…
Por nuk esht me ne ket Botè…me mirë te Vdes, se me jetu ne ket Gjendje….e mjera unè. për qfar me denoj Zoti keshtu. ????
A don ta shihesh Vajzen time….Mos ngurro se esht ne Gjumé….te lutna…Eja shikoje sa e bukur esht ende …… «
Jo nuk ngurova edhe pse u frigesova shum, sepse Storia e asaj Vajze e Tmershme ma mur Mendjen dhe Guximin. Lokja me kapi për Dore, dhe se bashku u ngritem Shkallve ne Katin e Dytè. Ngadal e hapi Deren…..dhe qka pashè ishte për mua Shokè i Jetes….një therr me kaploj ne Zemer….
Ne Dhom te terruar e pash afer Dritares një Vajzé me Flokè te Gjata, Jo nuk ishte ne Gjumè…ishte duke shikuar Murin perball te saj….një shikim i fellè, qe nuk e livritke Syrin dotè. Afer saj një Djepè Kosovarè, i kalter me një Qebe te vogel, për Beba.
Me një Dorè e kishte kapè Djepin, me te tjetren e kishte një shishè ne Doré.
Ju afrova, dhe pas meje e degjova Zerin vajtues te Nenes Loke…..qe sa kohè nuk kish pa me, qe dikush i afrohet Evladit te vet.
Por ajo nuk me shikoj asnjeher, as qe e verejti qe unè isha ne Dhomè…..
Kur ne një Moment e hodhi Shikimin tek unè…dhe quditur me shikoj……një Minut vetem me shikoj….sikur te kishe Frigè dhe pastaj Fetyra ndryshoj ne një Fetyre te lumtur dhe filloj te kendoj….. Nina Nana po te perkuni….Lumè e lumè e lumè ne Djep te Drunitè, Lumja Nana qe te perkuni, Lumè e Lumè e Lumè ne Djep te Drunitè….. 
♥ღ♥ ♥ღ♥ αŁŁαн.. ίsт мєίи goтT dєя кuяαи.. ίsт мείи вυcн dεя ίsŁαм.. ίsт мєίи gŁαυвє мosŁίм sείи.. ίsт мείи sтoŁz ♥ღ♥ ♥ღ♥
Mirdita…Uluni!”….me tha Nena e asaj Qikes, për te cillen e kisha Vizitu atè Fshatè te vetmuar. Ishte shum ftofte, Mbremje Dimri, dhe mua me kaplonte një ftohtesi, ne ter Trupin kur e shikoja ne Sy, at Nenè te varfun, ate Nené me Shami mby Kokè dhe Kule Kosovare.
“Ti Vajz…qka ta mbushi Mendjen me ardh te unè, a nuk ke degjuar qe un jamè një Grua e tmershme, a nuk ke degjuar qe Vajzen e kam te lujtun Mendsh???,” me tha me veshtirsi Nena Plakè duke ma ofruar një Gotè me Ujè te ftoftè.
“Loke”, i thash….”Unè kam degjuar për ketè Rast dhe jam ardh, për me nda Lendimin e Vajzez te juaj dhe për te ndihmuar”
Ne at Moment u degjua një Za vajtues…një Za sikur i një Femijut, por nuk ishte Femi…Ishte Vajza e Lokes.
Lokja u ngroh ne Kembè, dhe me gutsi u ngrit ne Katin e Dytè…dhe për 5 Minuta nuk u kthya, Kur u kthy...Zani Vajtues u ndal, dhe Lokes i rrodhen Lotet dhe Njersa nga Fetyra, kurè u ul pran meje.
“Loke, nuk kamè ardh me Qellim te keq, por kam degjuar qe kerkoni Ndihmè, dhe për te ndihmuar me duhet ta di, se qka ka ndodhur, prandaj edhe Fshatartè te tjer, dot ju lanè te qet.”
Lokja nuk ngurroj, filloj te tregoj Storien e Jetes…Storien e asaj Vajze te Qmendur….KATASTROF valla ka asi djem t'kqij qe deti si lan
“ Nukè harroj kurrè at Dité kur Vajza ime erdhi nga Shkolla...Ishte shum e shqetsuar, Filloj te Vallzoj, bejke Shaka, me Puthi 10 her, me shikoj ne Sy dhe me tha: NENÉ JAM DASHURUA, EDHE AI ME DON MUA, NENÈ ME KA THAN SE ME DON !”
Ato Floktè e saj te Gjata, te Zeza, Syri i saj qe shkelqej vetem si një Yje ne Terr. Kjo ishte Vajza ime. Te gjith e adhurojshin, te gjith. E sot Vajza ime esht mbyllur ner Dry, Mendon se e ka Femiun Gjall, mendon se e ka Burrin afer…Nuk i ka.
E kishte Kohen e veshtirè, ishte e re, Sa i mbushi 19 Vjet….Ne at Kohè rrallè najkush ka shkuar ne Shkoll prej Vajzave, Rrall najkush e ka pas Shkollimin ne Mende. Ajo Ka pas qef mu ba Mjeke. Dojke me Sheru. E Sot esht e Smutè, spo mun e sheron kush.
Sa e bukur qenke ti, a je e Martume ??? “
Mua me erdh keq nga ajo Grua se e pash qe edhe Ajo i kish Problemet Psiqikisht, dhe ju pergjegja qe nuk jam as e Martume as e Fehjume.Lokja Vazhdoj.
“Problemet nuk kishin te ndalur me….Vajza ime u takua pa nda me atè Djalè, ai nuk ka qenè e Shpisè te keqe, por ka qenè Tradhtarè, dhe e kam ditur prej Fillimit, por kujna mi than ? Kujt qe Vajza ime ishte e Qerruar pas ti ?
Me gjithate Burri im, nuk lejonte Lidhje me at Djalè. Por Vajza joné kishte qenè e vendosur, dhe esht shum Kokefort, askush smundet me ja mbush mendjen.
Vazhdoj me at Djalè, Vazhduan Problemet…..
Por Familja joné leshoj Pe, e martuam Vajzen 20 vjeqare. Shum herè e kujtoj kur shkoj Nuse, e kam dit qe e don Burrin e vet, Por nuk e kam ditè qe ai do te behet Katili i saj.
Katil kish qenè…Katil I ….
Por me beso ti Vajzè e bukur, qe Zoti i ka parè te gjitha…..Por nuk ja ka kthy ati, por Qikes time…sepse Ajo u kan Ai, Ajo pa ate nuk ka egzistu, as nuk egziston sot, si po e sheh edhe vet.
Ka pas shumè probleme me Vjehrri, Vjehrra e saj ja ka nzi Jeten, ja ka ba Burgè. I ka lan Studimet, Shkollen te gjitha….e ka dorsu Jeten e vet, për me jetu për Burré. një ditè Baba e muar vesh, qe ai prapé e ka tradhtu….Prap…sepse e kishte tradhtuar 3 her me paré….Vajzen tonè….Vajzen tonè Hastret. Vajza qe ishte ba Nenè, kishte Djalé. Djali si Rrezja e Djellit. I Biri i te poshtrit, Por edhe i Biri i një Engjujt.
Nga Stresi i kontrolluar esht nisur Burri im dhe shkoj tek Shpija e Dhandrrit….por nuk e gjet aty. E gjet vetem Vajzen tonè….te vetmuar me Lot ne Sy….Ne at Moment me duket se e ka humb Kontrollen….e ka kapur Pushken dhe u nis për ta gjetur Dhandrrin.
E Gjeti….Por e beri qe mos te mu gjind ma kurrè….Unè vet nga Burri im nuk di, se si vdiq…vetem e di, qe me 2 Plumba e ka qellu Dhandrrin tonè, e një Plumè ja ka dhan vetit ne Kokè. Gjenazet naj Pruri Djali jonè i madh….Dhe Luft e Malltretime kan qenè prej asaj natë ne Jeten tonè te regullt. Vajzen deshen me ma mbyt. Djalin ma mbyten për te mar Hakè. E ika vajzen me te gjitha Forcat e mija, dhe u vendosum ne ket Fshatè, ku Problemet nuk muren ende fund. Jo këtu ja filluan me teper.-.“Filluan te me rrjedhin Lotet nga Faqja….. Lokja u ngroh për se Dyti, dhe unè u tremba perseri kur e degjova ate Za te Trishtueshem. Ishte prapè Ajo….qe qante….
Sapo u qetsova Lokja erdh….dhe vazhdojLokja vazhdoj tregimin « këtu u degjuan Fjaltè qe u fliten për ne….edhe pse Vajzes toné nuk i takonte Faji….Ai i ka pas Fajet e kjo ja ka kthy me te miren, edhe prapè Vajza ime mbet Fajtore ne te gjitha, dhe u denua Perjetsisht.
Vajza ime prej nga Dites qe u vorrosen Dhandrri edhe Baba esht e Shokuar, nuk u kthya kurrè ne Bot reale….esht lujtun mendsh, e ka humb Burrin qe e deshti me gjith shpirt…edhe e humbi Baben qe e edukoj, qe e perkrahi edhe qe ja mbyti Burrin….
Beba joné kishte qenè ende si Rrezja…..deshti te rritet edhe pse Nenen e vet nuk e kishte me mend me ne ket Botè.
Sapo i Mbushi 8 muaj, dhe u benè 2 muaj e Vdekjes ne Shpi tonè, Vajza ime u dorsua nga Forca, dhe për një Moment u ligshtua…..
Nukè di si mundesha edhe unè te la vet me Bebè, por as unè nuk isha mè e Re, krejt Punèt veten u desht ti bej….dhe ne një Moment Vetmije, Vajza e kishte kapur një Jastek, dhe e kishte Mbytur Beben ne Djepè…..Prandaj e gjeta duke e perkunur……lujtun Mendsh…duke kenduar Kengé te Femijeve. Sot mundem te ju tregoj me mè shum Force, por ende Dhimbja esht fell ne Zemren time, kur e pash Nipin timé te zverdhur dhe te vdekur ne Djepé.
Dhe Vajza ime afer aty…e perkunte,…sikur te ishte Grua….sikur te ishte Nenè….
Nipin e Vorrosa vet……esht aty…ja ku e ke Vorrin….te Dera e Shtepisè….nuk kam mujt me vorrosè me lerg…se deshta te ta kem afer….
E Vajzen time e kam te ngujuar ne Dhomè…shpeshher del te Dritarja dhe shikon ne Oborré, shikon Boten qe jeton, vetem Ajo e vdekur.
Shpeshher kendon Keng te Marteses- kur shkoj me i dhan Buké, i kendon Kengt e Nusrisè, i kendon Kengt qe ja kendoj Djalit te Djepi…..Kengt qe ja kendoj Baba kur ishte Femi…
Por nuk esht me ne ket Botè…me mirë te Vdes, se me jetu ne ket Gjendje….e mjera unè. për qfar me denoj Zoti keshtu. ????
A don ta shihesh Vajzen time….Mos ngurro se esht ne Gjumé….te lutna…Eja shikoje sa e bukur esht ende …… «Jo nuk ngurova edhe pse u frigesova shum, sepse Storia e asaj Vajze e Tmershme ma mur Mendjen dhe Guximin. Lokja me kapi për Dore, dhe se bashku u ngritem Shkallve ne Katin e Dytè. Ngadal e hapi Deren…..dhe qka pashè ishte për mua Shokè i Jetes….një therr me kaploj ne Zemer….
Ne Dhom te terruar e pash afer Dritares një Vajzé me Flokè te Gjata, Jo nuk ishte ne Gjumè…ishte duke shikuar Murin perball te saj….një shikim i fellè, qe nuk e livritke Syrin dotè. Afer saj një Djepè Kosovarè, i kalter me një Qebe te vogel, për Beba.
Me një Dorè e kishte kapè Djepin, me te tjetren e kishte një shishè ne Doré.
Ju afrova, dhe pas meje e degjova Zerin vajtues te Nenes Loke…..qe sa kohè nuk kish pa me, qe dikush i afrohet Evladit te vet.
Por ajo nuk me shikoj asnjeher, as qe e verejti qe unè isha ne Dhomè…..
Kur ne një Moment e hodhi Shikimin tek unè…dhe quditur me shikoj……një Minut vetem me shikoj….sikur te kishe Frigè dhe pastaj Fetyra ndryshoj ne një Fetyre te lumtur dhe filloj te kendoj….. Nina Nana po te perkuni….Lumè e lumè e lumè ne Djep te Drunitè, Lumja Nana qe te perkuni, Lumè e Lumè e Lumè ne Djep te Drunitè…..
ME RUAJ ,KUR TE ME GJESH QE TE ME KESH,KUR ME SE SHUMTI KE NEVOJ!!!
Ishin takuar rastësisht në një festë… Ajo ishte e përkryer. Ato ditë kishte aq shumë djem të pashëm që i vardiseshin asaj… Pas mbrëmjes ai e kishte ftuar vajzën për të pirë bashkë një kafe. Vajza ishte çuditur pakëz për ftesën e papritur të djaloshit, që as nuk i kishte rënë në sy gjatë mbrëmjes.
Menjëherë u ulën në kafenenë e thjeshtë përbri. Djaloshi ishte aq i emocionuar dhe nga të rrahurat e zemrës nuk nxirrte dot asnjë fjalë. Kjo gjendje dukej se i largoi kënaqësinë dhe vajzës.
Ndërsa ajo po bëhej gati të thoshte: “Gjithsesi, unë tani po iki”, djaloshi kishte thirrur kamerierin.
- Të lutem, më sill pak kripë. Më duhet për kafen.
Nga tavolinat përbri sy të habitur nisën të vështrojnë djaloshin. Kafe me kripë!
Dhe djaloshi u skuq i gjithi nga ndrojtja, hodhi kripën në kafe dhe nisi ta pijë.
Dhe vajza e merakosur iu drejtua: “Paskeni shije të çuditshme”.
Djaloshi u shpjegua: “Në fëmijëri kemi jetuar në breg të detit. Përherë luaja në det dhe në breg të detit. Shija e ujit të kripur të detit, asnjëherë nuk më është ndarë nga goja. Me këtë shije jam rritur. Këtë shije e dashuroj shumë. Kjo është dhe arsyeja se përse më pëlqen që kafen ta shijoj me kripë. Sa herë që ndiej atë shijen e kripës në gojë, kujtoj përherë fëmijërinë, shtëpinë dhe familjen time të lumtur… Nëna dhe babai akoma jetojnë në atë shtëpi në breg të detit. Aq shumë ndiej mall për ta dhe për shtëpinë…”
Ndërsa thoshte këto, sytë e djaloshit ishin përlotur… Dhe vajza dukej e prekur shumë nga ato që sapo dëgjoi. Nga ajo që kishte shpjeguar me sinqeritet djaloshi dukej se kishte shumë mall për familjen, shtëpinë dhe ishte tip i gjidshëm dhe i dashuronte shumë familjen dhe jetën familjare. Dikush që ka mall për shtëpinë, për familjen sigurisht që do ishte një tip familjar… Ndërkohë dhe vajza kishte nisur të tregonte rreth familjes së saj. Dhe ajo e kishte shtëpinë larg, ashtu si jeta dhe fëmijëria e djaloshit…
Edhe ajo i tregoi për familjen. U bë një bisedë e këndshme, e ngrohtë dhe e ëmbël. Dhe kjo bisedë u bë dhe themel i një lidhjeje të gjatë dhe të mrekullueshme, tamam si në ëndërr... vazhduan të takoheshin dhe të pinin kafe dhe ashtu si në çdo ëndërr të bukur, princi dhe princesha u martuan bashkë. Dhe jetuan një jetë të lumtur deri në fund. Në çdo kafe që princesha përgatiste për princin nuk harronte asnjëherë të hidhte brenda një lugë të vogël kripë, gjatë gjithë jetës…
E dinte se ai ashtu e pëlqente kafenë…
40 vjet më vonë, djaloshi tashmë i plakur largohet nga jeta. Të dashurës së jetës i kishte lenë një letër me mbishkrimin: “Hape pas vdekjes sime”. Thua se e ndiente se do largohej i pari nga kjo jetë.
Dhe mes rreshtave shkruhej: “Dashuria ime, e ëmbla ime. Të përgjërohem, me fal. Më fal, sepse gjithë jetën tonë e kam ndërtuar mbi një gënjeshtër. Një herë të vetme të kam gënjyer në jetë. Kafja me kripë. Besoj e kujton ditën e parë të takimit tonë? Isha aq i emocionuar dhe i bllokuar sa në vend që të thoja sheqer, kërkova kripë nga kamerieri. Ndërsa ti dhe të tjerët rreth e rrotull më shikonit me habi, vazhdova me gënjeshtër. Nuk më kishte shkuar në mendje se kjo gënjeshtër do të ishte shkaku kryesor i lidhjes sonë. Kam menduar me dhjetëra e qindra herë të të tregoj të vërtetën. Mirëpo çdo herë kam hequr dorë nga frika. Tashmë po vdes ndaj dhe s’kam asnjë arsye të kem frikë…
E vërteta: Asnjëherë s’më ka pëlqyer kafeja me kripë! Është një shije e çuditshme dhe njëkohësisht e shpifur. Por, që nga dita që të kam njohur e kam pirë atë kafen me shije të shpifur. Dhe, në të vërtetë, nuk ndiej aspak keqardhje. Të qenit bashkë me ty gjatë gjithë jetës ka qenë kënaqësia më e madhe e imja dhe për këtë lumturi i detyrohem kafes me kripë. Sikur të vija dhe një herë në jetë, të kem mundësi të rijetoj dhe një herë nga fillimi çdo çast, do të kisha dashur sërish të të njihja ty dhe të kaloja gjithë jetën me ty. Edhe sikur të isha i detyruar të pija gjatë gjithë jetës kafe me kripë…”
Lotët e gruas, tashmë të plakur, njomnin letrën. Një ditë njëri nga të afërmit e pyeti gruan e plakur: “Si është të pish një kafe me kripë?”
Gruas iu përlotën sytë… Dhe mjaftoi vetëm duke thënë: “Shumë e ëmbël…”
(shume e mire dhe shume e ralle)
Askush të mos lavdërohet se nuk ka armiq, kjo vetëm tregon se ai nuk ka kurrfarë vlere.