Te Pres

Gjendesh diku larg,
qe as vete s’mund ta paramndoj,
se kur do te kthehesh
fati do ta percaktoj.

Si mund te jetosh pa mua
kur te mundon vetmia
njeriu me gjysem shprese
kur i mungon dashuria.

Ndoshta ke gjetur dike
per te mposhtur vetmine
per te luftuar jeten
te kujtosh dashurine..

Dua te shkruaj por nuk shkruaj dot,
mundohem shum por syt i kam me lot,
ndes nje cigare ndoshta do me qetesoi,
nje ze sikur me thot te pres nuk te harroj
ngrihem si e cmendur dehem me ver,
nje ze sikur me thot te lutem mos me ler,
nuk di sa jet kam dhe sa do jetoj,
por di vec nje gje qe me shpirt te dashuroj..

Per ty po shkruaj se me mungon,
jo per mua por zemres time qe aq shum te don,
jo per mua por per syt e mi qe derdhin lot,
se pa syt e tu nuk rrin dot,
syt, shpirti dhe zemra qajne ngaqe ty ste kan pran,
syt e mi me lot mos mi verbo
por te lutem kthehu prap e me dashuro,
zemren time mos e ler te vajtoje
se kurr tjeter femer s'do te doje..

Floket me jane thinjur duke te menduar,
lotet me jane thare shume kane lotuar,
zemra me eshte car duke te kerkuar,
syte me jane qorruar duke te shikuar,

trupi me ka rene tani eshte derrmuar,
a mund te me thuash vall nga une kush te ka larguar,
kur te vish nje dite per te me kerkuar
do te jete shume vone
une ateher kam do te keme mbaruar,
lart ne qiell do te kem shkuar.

Me fal qe te kujtoj,
me fal qe akoma te lendoj,
me fal nese perseri te shqetesoj,
me fal nese me shpirt te dashuroj,
me fal nese te kam lenduar,
me fal nese kujton se te kam haruar,
me fal nese ne ruge do te te flas,
me fal me fal,
nga dhimbjet dhe vetmia pa ty po plas.

Pse!!??
Pse nuk me ke treguar??
qe tjetrin e ke dashuruar??
pse nuk me ke then, se tjetrit besen ja ke dhen??
pse me le tet pres kaq gjat,
kur tjetrin e ke pas pran
pse?? pse??
apo e bere per ndonje inat??

Ti tani gezohu shijo lumturin
mua me erdhi fundi, me erdh tet them ty dhe jetes lamtumir.
Jeto dhe per mua,
e une dot shkoj, jeto, por mos harro qe besen ta kam dhen
e nje dit kudo qe te jem do te takoj.

PER TY

As vete se kuptoj pse
gjerat vajten keshtu ... As
vete se kuptoj pse gjithcka
mbaroi kaq shpejt ... Te
kam dashur,te dua dhe do
te te dua derisa te kem
jete ... Do te ngelesh
dhimbja ime e
perjetshme,plaga qe
asnjehere sdo pushoje se
rjedhuri gjak ... Me ke vrare
me fjalet e tua, me ate
goditje fatale qe me dhe
por ... Do te dish dicka?te
kam falur ... Per gjithcka
dhe cdo gje ... Dhe nese nje
dite do me kerkosh perseri
une do te te kthehem ...
Mendo dhe nje here per ato
tre vjet qe kaluam
bashke,kujto gjith ato
momente te bukura dhe te
veshtira qe kemi
perballuar bashke ... Planet
per shtepine,per
martesen,per beben cun qe
do e quanim .... ... Ku
shkuan gjith ato premtime
per te ardhmen,dashuria
qe ndieje per mua,malli ...
Une do jem gjithe jeten
time duke te pritur ... Do te
jetoj vetem per ty jeta
ime ..

Si të të nxjerr nga zemra ime...
Kur je bërë një pjesë e saj?
Si më thua të të harroj,
kur dje ishim të pandarë?
Nesër si do mund të të shoh,
a do mund të të përshëndes?!
Apo do bëj sikur s ’të njoh,
si do duroj të mos vdes?
Ëndrrat që për ty i thura,
si do mundem ti largoj?
Si do mundem të mos vdes,
kurrë me ty më s'do jetoj

VETMIA. I vetem ne vetmi

Vetmia eshte zilja e telefonit,
Dhe nje ze i huaj qe kerkon dike tjeter.
Vetmia eshet e diela e zbrazet,
Me biseda boshe dhe pa diell

Vetmia eshte te shikosh pas xhamit,
Njerez qe nxitojne ne mbremje.
Merzia e gjate para gjumit
Dhe vapa ne netet pa hene.

Vetmia eshte te duash shume
Dhe te mos kesh cfare te duash.
Te mos kesh kujt t'i falesh dy lule
Dy fjale te mira te mos kesh kujt tia thuash

Te jesh kudo i tepert, i huaj
Mik i paftuar ne bote , hije
Pa nje kujtim qe te beje te vuash
Pa nje shprese per ate qe do vije
Po ankthi i diteve te mia pa ty
Ankthi im i perhershem
Per te gjitha ato qe i di dhe s'i di
Kjo eshte dicka tjeter

Minutat qe ikin ngadale-ngadale
renduar nga ajo qe quhet pritje
Renduar nga ai qe quhet mall
Dhe qe nuk llogaritet.

Ti je e pafajshme, ti je krejt pafaj!
Mos e gjyko veten, fare s'ke gabuar!
Lotin mos e derdh, fshiji sytë, mos qaj!
Vetëm zërin zemrës ti i ke dëgjuar.

Thuamë, pra tani, c'ka këtu të keqe?
Se bën dashuri? Se do fort një tjetër?
Se zjarrin që ke s'e mban dot për vete?
Se lum' i martesës s'rrjedh në shtrat të vjetër?

Mos i dhuno ndjenjat, mos e burgos shpirtin!
Mos u sill me to si xhelat katil!
Ti s'je Teutë antike, mos e dëno flirtin!
Se martesa është vec konvencion civil.

Po shpall para teje një mesazh të madh
Që s'e shpika unë, por e nxorri koha:
Derisa e gjithë jeta është nje mëkat,
Ky mëkati yt është i bardh' si bora!

Ndaj mos dëgjo botën! Mos pyet për fjalët!
As për dreqin vet, as për perëndinë!
Mos dëgjo të urtët, as edhe të marrët!
Femër, bijë e Zotit, ke pafajsinë!

"Ju shpall te pafajshme"

Ishim bashk por nuk flisnim
Shikonim njeri-tjetrin dhe ne heshtje zemrat vrisni..
Tani larg jemi, vrasin syt me lot, dua te te shoh por nuk mundem dot.
Merre jeten time sdua te jetoj.
Merri te gjitha sdua asgje!
Pa zemer nuk ka jet dhe as pa dashuri.
Ndaj gjithcka timen merre Ti.
Jeto e lumtur Zoti qoft me Ty.
Dikur kishe nje jet tani u bere me dy!

Sa shume do te doja me ty te qendroja.
Te flisja te qeshja me ty, te bisedoja.
Te flisnim per veten, te flisnim per jeten.
Te thonim gjithcka, po vec te verteten.
Te shihja ne sy, te puthja buzet e tua.
Ti thonim njeri-tjetrit shume here te dua.
Ta shprehja me vepra se c'je ti per mua.
Te ledhatoja trupin tend duke thene fjalen te dua.

Po vuaj nga nje dashuri qe zemren sja fitova kurr.
Sme besoi kur i thash te dua,
nuk e kuptoi kurr qe ajo ishte gjithcka per mua.
Por jeta ime u shkaterrua se vec per ty mendoj,
dashurin tende pres te ma dhurosh
dhe kte enderr qe kam per ty te ma realizosh.

Lamtumire dashuria ime e pamundur.
Ne enderr si nje mankth po me vjen.
Qan, qesh dhe luan me mua. Iken, vjen pa me then asnje fjale.
Tashme ke ikur. Por kur do te vish perseri, ndoshta neser?
Po nuk erdhe neser? Ndoshta pasneser??
Dhe e di qe do vish dhe te pres me lot ne sy.
Me te vertet, do te vish pa ikur perseri??
U largove nga une duke me len dhimbjen si kujtim.
Tashme vec per dicka te falemenderoj, se ti me mesove ceshte dashuria.
Falimenderit per gjithcka, qofte dhimbje, lot, net pa gjum, gezim, dashuri.
Tani nuk e di se cpo ndodh pa ty, qe nga dita e ndarjes son, lotet kan zen vendin ne syt e mi.
Me kujtohen shume gjera njekohesisht, shume momente qe nuk mundi ti harroj, shume caste qe me bejne te vuaj.
Mendova qe ndarja do me bente te te harroj, por nuk ndodh aspak keshtu, perkundrazi, ajo po me ben te te dua me shum, ma shton me shum ate mall te zjarrt qe kisha kohe qe e ndjeja.
Une te dua me gjith shpirt, te kam falur gjicka.
Vetem mendo se dikur kam qen i shkruari jot, se zemren time ta fala krejtesisht ty.
Do te ndihesha me mir nese ti nje dit do te ndjeje pak nostalgji per ndjenjen ton, qoft edhe per cast te vetem,
Mendo se diku larg hapesires qe na ndan, eshte nje shpirt qe vuan per ty qe do te te pres perjetesisht.
Malli me ka mbytur, ne cdo cast me del fytyra jote, me tingellojn ne vesh fjalet dhe premtimet e tua.
Ne cdo enderr me shfaqesh duke buzeqeshur sapo zgjohem, kuptoj se ishte thjesht enderr e bukur, me pas trishtohem.
Qaj mbytem me lot se me duket sikur keshtu do te kthej serisht, por ky eshte vetem nje preteks per te jetuar ne genjeshtra, per tju shmangur realitetit te hidhur qe po me shkaterron pak nga pak.
Tani jemi larg dhe une pran kam vetem kujtimet e cdo dite qe kemi kaluar bashk.
Pran kam vetem mallin qe me djeg e pervelon, ashtu si llava e nje vullkani qe shkaterron cdo gje qe ka perpara.
Ashtu dhe malli qe kam per ty nuk po me le te jetoj jeten time, me ben te hedh posht cdo mundesi per te qen I lumtur.

Heren tjeter qe do shihemi do kesh ne krah dike tjeter dhe nga une ndoshta zdo i kthesh syt as per te me pershendetur.
Ndoshta do kesh harruar, se dikur kam ekzistuar ne jeten tende, dhe kjo do te jet dhimbja me e madhe qe me ke shkaktuar.
E megjithate une dot jem serisht ai qe do te shoh nga larg lumturin tende.
Por kurr nuk do te behm nje e treat ne lidhjen tuaj, sepse ti ndoshta do te ndjesh per ate passion te mallshem qe me bere te jetoj vetem ti..
Une nuk dua qe ti te vuash e te ndjesh te njejten dhimbje qe dikur ma bere te jetoja me te..
Une do te kenaqem vetem me lumturin tende, sepse keshtu te pakten do te jem me I qet.
Duhet te mesohem me humbjen, me iden se nuk do te jesh kurr me e imja.
Por nuk mundem te mos mendoj qeofte edhe per nje cast te vetem, sepse ti je kudo per mua.
Ne cdo lot, trishtimi je ti, ne cdo cast dhimbja je ti, je kudo..
Ne cdo pjes te qenjes sime, por teper lag dhe e pa arritshme.
Je thesari me i cmuar qe nuk mund ta kem kurr, mbreteresh e mbreteris Dashuria ne te cilen nuk mund te jem as sherbetor..
Tani lamtumir pergjithmon dashuria ime e pa arritshme, “Lamtumir” dashura ime e pamundur.